czwartek, 30 kwietnia 2015
Lasy w Polsce
Lasy w Polsce – zbiorowiska leśne na terenach Polski. Od czasów prehistorycznych w wyniku procesów cywilizacyjnych i ekspansji człowieka obszary leśne stopniowo zmniejszały się. Znaczne przyspieszenie kurczenia się lasów (wylesianie) nastąpiło w XIX i XX wieku. Jeszcze pod koniec XVIII wieku lesistość Polski wynosiła ok. 40% (w ówczesnych granicach), ale po II wojnie światowej w 1946 roku wynosiła ona tylko 20,8%. Gospodarka leśna w latach 1946-1970, polegająca w znacznym stopniu na zalesianiu (głównie plantacjami sosnowymi) zwiększyła lesistość Polski do 28%. Obecnie (stan w dniu 31 grudnia 2013) obszary leśne zajmują 9177,2 tys. ha, co stanowi 29,4% powierzchni kraju[1]. Od końca II wojny światowej zasoby leśne Polski systematycznie się powiększają. Zgodnie z Narodowym Programem Zwiększania Lesistości w 2020 roku lasy mają stanowić 30% powierzchni kraju, a w 2050 – 33%.
Co to jest Wszechświat
Wszechświat – wszystko, co fizycznie istnieje: cała przestrzeń, czas, wszystkie formy materii i energii oraz prawa fizyki i stałe fizyczne określające ich zachowanie. Słowo „wszechświat” może być też używane w innych kontekstach jako synonim słów „kosmos” (w rozumieniu filozofii), „świat” czy „natura”. W naukach ścisłych słowa „wszechświat” i „kosmos” są równoważne.
Według powszechnie przyjętych teorii potwierdzonych przez różne dane obserwacyjne wiek Wszechświata wynosi 13,82 miliardów lat[1]. Średnica widzialnego wszechświata to około 93 miliardy lat świetlnych, czyli 8,8×1026 metrów[2][a]. Zgodnie ze współczesną wiedzą Wszechświat powstał z osobliwości (punktu, w którym była skupiona cała jego materia i energia) w Wielkim Wybuchu. Od tego momentu Wszechświat powiększył się do obecnej postaci, prawdopodobnie przechodząc przez krótki okres kosmologicznej inflacji, która spowodowała, że jego gęstość jest równa gęstości krytycznej[3][4]. Wielki Wybuch i ekspansja Wszechświata zostały potwierdzone przez różne niezależne obserwacje. Odkryto także, że ekspansja Wszechświata przyspiesza, oraz że większość materii i energii Wszechświata ma całkowicie inną postać niż to, co bezpośrednio obserwujemy (patrz: ciemna materia i ciemna energia).
Według współczesnej wiedzy prawa fizyki i stałe fizyczne decydujące o ewolucji Wszechświata nie zmieniały się przez cały czas jego istnienia. Dominującą siłą na odległościach kosmologicznych jest grawitacja. Pozostałe siły: elektromagnetyzm, oddziaływanie silne i oddziaływanie słabe mają dominujące znaczenie w małych odległościach. Wszechświat ma trzy obserwowalne wymiary przestrzenne i jeden czasowy, choć niewykluczone, że ma więcej wymiarów zwiniętych do mikroskopijnych wielkości. Czasoprzestrzeń jest gładką i spójną rozmaitością, a jej średnia krzywizna jest bardzo mała, co oznacza, że w dużej skali jej geometria jest w przybliżeniu euklidesowa.
Z powyższej definicji Wszechświata wynika, że nic nie może istnieć poza nim. Istnieją jednak alternatywne definicje, dopuszczające że nasz „wszechświat” jest jednym z wielu „wszechświatów”, których zbiór określa się jako wieloświat. Przykładowo teoria chaotycznej inflacji dopuszcza istnienie nieskończenie wielu wszechświatów różniących się obowiązującymi w nich stałymi fizycznymi. Wieloświatowa interpretacja mechaniki kwantowej mówi natomiast, że każdy pomiar kwantowego układu w superpozycji powoduje powstanie osobnego wszechświata dla każdego wyniku pomiaru. Ponieważ z definicji takie wszechświaty są rozłączne z naszym, tych spekulacji nie da się przetestować eksperymentalnie.
Co to jest Układ Słoneczny
Układ Słoneczny – układ planetarny składający się ze Słońca i powiązanych z nim grawitacyjnie ciał niebieskich. Ciała te to osiem planet, 173 znanych księżyców planet[1], pięć planet karłowatych[b] i miliardy (a być może nawet biliony)[2] małych ciał Układu Słonecznego, do których zalicza się planetoidy, komety, meteoroidy i pył międzyplanetarny.
Zbadane regiony Układu Słonecznego zawierają, licząc od Słońca: cztery planety skaliste (Merkury, Wenus, Ziemia, Mars), pas planetoid składający się z małych skalistych ciał, cztery zewnętrznegazowe olbrzymy (Jowisz, Saturn, Uran, Neptun) oraz drugi pas składający się z obiektów skalno-lodowych, tak zwany pas Kuipera. Za pasem Kuipera znajduje się dysk rozproszony, dużo dalejheliopauza i w końcu hipotetyczny obłok Oorta. Pięć obiektów zaliczonych do klasy planet karłowatych to: Ceres (największy obiekt w pasie planetoid), Pluton (do 24 sierpnia 2006 roku uznawany za 9. planetę Układu)[3], Haumea, Makemake (drugi co do wielkości obiekt w pasie Kuipera) i Eris (największy znany obiekt w dysku rozproszonym).
Sześć z ośmiu planet i trzy z planet karłowatych mają naturalne satelity, zwane księżycami. Każda z planet zewnętrznych jest otoczona pierścieniami złożonymi z pyłu kosmicznego. Wszystkie planety, z wyjątkiem Ziemi i Urana (który zawdzięcza nazwę greckiemu bóstwu Uranosowi), noszą imiona bóstw z mitologii rzymskiej.
Szacuje się, że formowanie się i ewolucja Układu Słonecznego rozpoczęły się 4,6 miliarda lat temu, gdy na skutek grawitacyjnego zapadnięcia się części niestabilnego obłoku molekularnegorozpoczął się proces formowania Słońca i innych gwiazd. Układ wciąż podlega ewolucyjnym i chaotycznym zmianom i nie będzie istniał wiecznie w obecnej postaci. Za około 2 – 5 miliardów lat możliwe jest zderzenie Galaktyki Andromedy z Drogą Mleczną, a w ciągu około 5 miliardów lat Słońce powiększy wielokrotnie swoją średnicę, stając się czerwonym olbrzymem, co doprowadzi do zniszczenia planet skalistych, wliczając w to Ziemię. Następnie Słońce odrzuci swoje zewnętrzne warstwy jako mgławicę planetarną i przekształci się w białego karła, którego temperatura i jasność będą stopniowo spadać aż do całkowitej „śmierci” gwiazdy. Przypuszcza się, że Słońce następnie zmieni się w czarnego karła, jednak nie można tej teorii potwierdzić ani obalić, gdyż wszechświat jest zbyt młody, aby powstały tego typu obiekty astronomiczne.
Co to jest ziemia.
- ZiemiaPlaneta
- Ziemia − trzecia, licząc od Słońca, a piąta co do wielkości planeta Układu Słonecznego. Pod względem średnicy, masy i gęstości jest to największa planeta skalista Układu Słonecznego
- Wiek: 4,54 milarda lat
- Promień: 6 371 km
- Masa: 5,972E24 kg
- Odległość od Słońca: 149 500 000 km
czwartek, 23 kwietnia 2015
Mięszaniny
Mieszaniny jednorodne i niejednorodne Mieszaniny jednorodne nazywane są inaczej homogenicznymi. Ich składniki są bardzo silnie
rozdrobnione – najczęściej do pojedynczych cząsteczek. Typową mieszaniną, z którą
spotykamy się na co dzień jest powietrze. Czyste, niezanieczyszczone powietrze tworzy
mieszaninę jednorodną, w skład której wchodzą zarówno pierwiastki jaki związki chemiczne
np. azot, tlen czy dwutlenek węgla. Kolejnym przykładem mieszaniny jednorodnej jest woda.
Woda destylowana jest najczystsza i najbardziej zbliżona do związku chemicznego H2O,
pozostałe gatunki wód mieszczą w sobie rozpuszczone gazy np. składniki powietrza czyli
wspomniany już wcześniej tlen, azot czy dwutlenek węgla. Niektóre gatunki metali tworzące
stopy również zaliczamy do mieszanin jednorodnych, np. stal czyli wielofazowy stop żelaza
z węglem. Dla każdej z tych substancji niemożliwe jest rozróżnienie jej składników nawet za
pomocą lupy czy mikroskopu.
Mieszaniny niejednorodne czyli heterogeniczne to takie których składniki są rozdrobnione
słabo, zawierają one duże zespoły cząsteczek. W takiej mieszaninie co najmniej jeden
składnik możemy rozróżnić gołym okiem bądź za pomocą lupy czy mikroskopu.
Mieszaniny takie bardzo łatwo zdefiniować, są to np. mąka z makiem, piasek z wodą czy chociażby sól z cukrem.
[LINK]https://www.youtube.com/watch?v=8c6EfWGD1CQ
rozdrobnione – najczęściej do pojedynczych cząsteczek. Typową mieszaniną, z którą
spotykamy się na co dzień jest powietrze. Czyste, niezanieczyszczone powietrze tworzy
mieszaninę jednorodną, w skład której wchodzą zarówno pierwiastki jaki związki chemiczne
np. azot, tlen czy dwutlenek węgla. Kolejnym przykładem mieszaniny jednorodnej jest woda.
Woda destylowana jest najczystsza i najbardziej zbliżona do związku chemicznego H2O,
pozostałe gatunki wód mieszczą w sobie rozpuszczone gazy np. składniki powietrza czyli
wspomniany już wcześniej tlen, azot czy dwutlenek węgla. Niektóre gatunki metali tworzące
stopy również zaliczamy do mieszanin jednorodnych, np. stal czyli wielofazowy stop żelaza
z węglem. Dla każdej z tych substancji niemożliwe jest rozróżnienie jej składników nawet za
pomocą lupy czy mikroskopu.
Mieszaniny niejednorodne czyli heterogeniczne to takie których składniki są rozdrobnione
słabo, zawierają one duże zespoły cząsteczek. W takiej mieszaninie co najmniej jeden
składnik możemy rozróżnić gołym okiem bądź za pomocą lupy czy mikroskopu.
Mieszaniny takie bardzo łatwo zdefiniować, są to np. mąka z makiem, piasek z wodą czy chociażby sól z cukrem.
[LINK]https://www.youtube.com/watch?v=8c6EfWGD1CQ
Substancje
Dziś na lekcji przyrody mieliśmy pogadankę na temat
"Substancji odwracalnych i nieodwracalnych"
"Substancji odwracalnych i nieodwracalnych"
Substancje Odwracalne
czwartek, 16 kwietnia 2015
Wprowadzanie i Powitanie
Witam wszystkich jestem tu nowy. Mam na imię Jakub i będę prowadził bloga na temat przyrody. Blog będzie trwał miesiąc. Aaa i zapomniałem wspomnieć o moim koledze z którym będę prowadził bloga.Ma na imię Jan.Jest bardzo zainteresowany przyrodom tak jak ja.
Subskrybuj:
Komentarze (Atom)